صد هزار حباب

 
یادمان باشد که ،...
نویسنده : النا.ع - ساعت ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٥ آذر ۱۳۸٩
 
           به نام خالق زیباییها
ماهاتما گاندی اسطوره ی هند می گوید :  
     
    یادمان باشد که ،
 
من می‌‌توانم خوب، بد، خائن، وفادار، فرشته‌خو یا شیطان‌ صفت باشم ،
من می توانم تو را دوست داشته یا ازتو متنفر باشم،
من می‌توانم سکوت کنم، نادان و یا دانا باشم،
چرا که من یک انسانم، و این‌ها صفات انسانى است.
و تو هم به یاد داشته باش:من نباید چیزى باشم که تو می‌خواهى ، من را خودم از خودم ساخته‌ام،
 تو هم به یاد داشته باش
منى که من از خود ساخته‌ام، آمال من است،
تویى که تو از من می سازى آرزوهایت و یا کمبودهایت هستند.
لیاقت انسان‌ها کیفیت زندگى را تعیین می‌کند نه آرزوهایشان
و من متعهد نیستم که چیزى باشم که تو می‌خواهى
و تو هم می‌توانى انتخاب کنى که من را می‌خواهى یا نه
ولى نمی‌توانى انتخاب کنى که از من چه می‌خواهى.
می‌توانى دوستم داشته باشى همین گونه که هستم، و من هم.
می‌توانى از من متنفر باشى بى‌هیچ دلیلى و من هم ،
چرا که ما هر دو انسانیم.
این جهان مملو از انسان‌هاست ،
پس این جهان می‌تواند هر لحظه مالک احساسى جدید باشد.
تو نمی‌توانى برایم به قضاوت بنشینى و حکمی صادر کنی و من هم،
قضاوت و صدور حکم بر عهده نیروى ماورایى خداوندگار است.
دوستانم مرا همین گونه پیدا می کنند و می‌ستایند،
حسودان از من متنفرند ولى باز می‌ستایند،
دشمنانم کمر به نابودیم بسته‌اند و همچنان می‌ستایندم،
چرا که من اگر قابل ستایش نباشم نه دوستى خواهم داشت،
نه حسودى و نه دشمنى و نه حتی رقیبى،
من قابل ستایشم، و تو هم......

یادت باشد اگر چشمت به این دست نوشته افتادبه خاطر بیاورى که آن‌هایى که هر روز می‌بینى و مراوده می‌کنى همه انسان هستند و داراى خصوصیات یک انسان، با نقابى متفاوت، اما همگى جایزالخطا.

اگر انسان‌ها را از پشت نقاب‌هاى متفاوتشان شناختى،نامت را انسانى باهوش بگذار
با تشکر از دوست عزیزم "مرجان.ص"

 
 
بعضی وقتا...
نویسنده : النا.ع - ساعت ۸:۱٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ آذر ۱۳۸٩
 

                 به نام خالق زیباییها...

"چرا؟!"

این کلمه ایه که ما آدما از خودمون خدامون یا از همدیگه همیشه میپرسیم...

میدونی چیه؟! خیلی وقتا این چراها رو هیچ کس نمیتونه بهمون جواب بده...

میدونی من چی یاد گرفتم؟! یاد گرفتم بگم "نمیدونم"...

آره... به همین راحتی...

گفتن نمیدونم خیلی شاید سخت باشه... در عین حال نشون دهنده ی خیلی چیزاست...

نمیدونم چرا ما آدمها اصرار داریم جواب خیلی از چراها رو بدونیم!!

اگر یاد بگیریم که کمی صبر کنیم حتما جوابشون رو میگیریم...

اطمینان کنیم... به خدا اطمینان کنیم...

اون خوب میدونه که جای هر چیزی باید کجا باشه... نق نزنیم و بگذاریم مهربونترین مهربونا کارش رو انجام بده...

دلتون یه دنیا شاد... صبور و قوی و سبز باشید...چشمک