نویسنده :
النا.ع - ساعت ٢:٢۳ ب.ظ روز شنبه ٢٢ خرداد ۱۳۸٩
به نام خالق زیباییها
سلام...
داشتم فکر میکردم به اینکه چقدر آدمها متفاوتن!
بعضیها دریای محبت و توجه هستند و بعضیها رو باید با تلمبه از اعماق وجودشون محبت استخراج کرد...
تو خیلی خوبی... محبتت من رو(مخصوصا من رو ) شیفته میکنه...
توجه کردنت من رو به هیجان میاره...
یه روز استاد خوب و مهربونم و کسی که تو یه مقطع زمانی زندگیم خیلی بهم کمک کرد یه حرف قشنگ بهم زد که تازه امروز بهش رسیدم :
همیشه همه ی سازها با هم کوک نیستند... خیلی کم پیش میاد که یک دو نوازی موزون با هم هماهنگ بشن...
میدونم چون ساز میزنی خیلی خوب مفهوم این جمله رو درک میکنی...
نمیدونم چی درون تو هست که به من این اجازه رو نمیده باهات خداحافظی کنم...
با اینکه میدونم هر روز که بگذره برای من سخت تره...
تو خیلی خوبی... محبتت بی نهایته... در عین حال پس سهم خودت چی میشه؟!
استادم افشین یه حرف قشنگ دیگه هم زد:
تا وقتی یه چیزی مال خود خود خودت نشده تمام محبتت رو براش نگذار...
در عین حال میدونم ذره ای از محبتی که هرکس به دنیا و آدم ها هدیه میده تلف نمیشه...
قول میدم که تکلیفم رو با قلبم... منطقم ...و البته خودم هرچه زودتر معلوم کنم... و وقت تو رو تلف نکنم...
دلت یه دنیا شاد... روزگارت شیرین... روحت سبز و قدرتمند...
نظرات ()
