صد هزار حباب

سلام به همه...

سلام به مامان و بابا... که عاشقشونم...

سلام به الهام و الهه بهترین و عزیزترین خواهرای دنیا... که بهترین ثانیه های زندگیم رو از اونها دارم...

سلام به دوستای بینظیرم که توی دنیا تک هستن...

سلام به بهترین اتفاق زندگیم... سلام به پاکترین و مهربونترین فرشته ی روی زمین ، الیار... که کلّی دوستش دارم ...

سلام حتی به کسانی که دوستم ندارن...

سلام.... سلام به همه ی اون مهربونایی که روزهای سال ٨٩ کنارشون برام قشنگ ترین لحظه ها بود...

پارسال وقتی داشت عید میشد فکر میکردم سال ٨٨ خیلی قشنگ بوده... روزای سختی داشتم و خیلی جاها دردم اومد... امّا امسال...

امسال خیلی سال خوبی بود... خیلی چیزا از خیلی آدما یاد گرفتم...

بهار پر باری داشتم... کلاس سفر قهرمانی و شبهای بهاره و... دوستای خوبی مثل بیتا و استاد شاهکاری مثل دکتر شیری درسای زندگی بهم یاد دادن... آدمایی که فقط اومدن و رفتن تا خودم رو بهتر بشناسم... ازشون ممنونم...

تابستون هم با اتفاقای خوبش مثل عروسی ملودی و انتظاراش تجربه ی قشنگی بود... با اینکه دوست عزیزم ، یاسمین... غمخوار روزای دلتنگیم پایه ی کافه کوچه و... مهاجرت کرد ، در عین حال براش هر جا که هست بهترینها رو آرزو میکنم... الهه دوست گلم بعد از دو سال اومد ایران و با اینکه زیاد نتونستم ببینمش... دوستش دارم همین جا بهش میگم برام خیلی عزیزه و برای ساعتها درد و دلهامون و خنده هامون دلتنگم...

تابستون خیلی بزرگتر شدم... چون شناختم بیشتر شد هم از خودم هم از اطرافیانم... یاد گرفتم که ٣٠ درصد سهم شیطان رو برای همه مخصوصا خودم در نظر بگیرم و... بگذریم...

پاییز عالی بود... روزای اول مهر که اولین تجربه ی کاریم رو آغاز کردم بهم خیلی چسبید... کار در کارخونه کنار آدمهایی که هر کدومشون یه دنیا معرفت و لیاقت دارن... کنار آدم هایی که برای یاد دادن همه چیز دریغ نمیکنن...پاییز و مخصوصا جمعه هاش در کنار نیوشا و نوشین و یاسی و مریم و بقیه عاااااالی بود... جای همه خالی یه عالمه خوش گذروندیم...

و... نوبت زمستون... به خاطر تولدم همیشه دوستش دارم... ولی امسال زمستون بهترین و گرمترین زمستون عمرم بود...

دوست داشتنی ترین موجود دنیا کنارم قرار گرفت تا بهم یاداوری کنه دوست داشته شدن هم قشنگه ها!!...یاداوری کنه هنوز هم میشه اعتماد کرد... هنوز هم میشه دوست داشت...

در کلّ سال ٨٩ دوستای خوب وبلاگی پیدا کردم که با نوشته هاشون خندیدم و گریه کردم... دل تنگم رو باز کردن و با خوندن نوشته هام و بهتر بگم خط خطی هام همراهم شدن...

از همه ممنونم... از همه

از خدای مهربونمون از ته ته قلبم میخوام که به تک تکمون رنگیترین و قشنگترین دفتر خاطرات رو که اول هر صفحه اش نوشته شده:" امروز خیلی روز قشنگی بود"، در سال جدید بهمون هدیه بده...

 بهمون ظرفیت روزهایی که دلمون ابری میشه رو بده و توان و قدرت این رو بهمو بده تا قلبهامون رو از کینه و نقطه های کدر پاک کنیم...

آرزو میکنم هفت سین دلهامون رو با دقت بچینیم و سبزه های روحمون رو زیبا تزیین کنیم... آرزو میکنم که همه به آرزوهاشون برسن و اشکی روی گونه ی کسی اگر میشینه از روی شوق باشه... میدونم... میدونم و مطمئنم که سال ٩٠ سال قشنگیه...

دوستتون دارم یه عالمه...

"یادم باشد که زیبایی‌های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی‌های بزرگ باشند
یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می‌خواهم باشند
یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی‌تواند مرا با خود آشتی دهد
یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی‌تواند با دیگران مهربان باشد"

دلتون یک دنیا شاد ، روزگارتون شیرین ، روحتون سبز و قدرتمند

با یک دنیا آرزوهای رنگی...

سال نو مبارک

النا عسگری . بهار ١٣٩٠

                                         به نام خالق زیبایی ها

و...

و بعضی غروبا هم اینطوری میشه دیگه...

سنگین و دلگیر و ...

هر کاری میکنی تا وزن دلتنگیشو کم کنی نمیشه... هرچی تلاش میکنی از درون تاریکیاش جستی به بیرون بزنی... زهی خیال باطل...

کمی میخوابی و خودت رو با خواب سرگرم میکنی... اما دریغ ... تلاشت برای عمیق شدن خوابت هم بی فایده ست...

بیدار میشی... توی آینه لبخند میزنی... شکلک در میاری ... زبون درازی میکنی تا چشات رو به خنده بیاری.... بازم بی فایده ست... با خودت قهر میکنی که برای خودش قیافه گرفته!